|
W roku 1996 Andyjska
Misja Archeologiczna (obecnie OBP) rozpoczęła realizację Projektu
Archeologicznego Condesuyos we współpracy z archeologami z
Katolickiego Uniwersytetu NMP w Arequipie i z udziałem specjalistów
z Hiszpanii, Niemiec i Argentyny. Projekt ten jest realizowany w
oparciu o porozumienie o współpracy naukowej zawarte między
Uniwersytetem Warszawskim i Uniwersytetem Katolickim „Santa
María” w Arequipie. Kierownikiem projektu jest profesor
Uniwersytetu Warszawskiego dr hab. Mariusz S. Ziółkowski,
jego zastępcą archeolog arequipeński dr Luis Augusto Belan Franco,
doradcą zaś uznany badacz dr Máximo Neira Avendaño. Od
początku w pracach projektu uczestniczy także arequipeński
architekt-konserwator i archeolog Gonzalo Presbitero Rodriguez,
który od 2006 r, kieruje sub-projektem konserwatorskim na
stanowisko Maucallacta. Poza obydwowma wymienionymi uczelniami,
wsparcia finansowego udzielają projektowi polskie Ministerstwo Nauki
i Szkolnictwa Wyższego (w formie grantów badawczych), jak
również inne instytucje państwowe, samorządowe, akademickie i
kulturalne obu krajów.
Obszar poddany badaniom
projektu to prowincje Castilla i Condesuyos w departamencie
Arequipa. Prace obejmują tworzenie archeologicznej mapy regionu,
badania inkaskiej sieci osadniczej, jak również analizę
możliwości stworzenia tu nowego szlaku turystycznego. Do rozpoznania
i rejestracji stanowisk archeologicznych (obecnie ich lista
przekracza 120 pozycji )na rozległym obszarze wokół wulkanów
Coropuna i Solimana wykorzystuje się analizę zdjęć lotniczych tego
regionu jak również szeroko zakrojone badania powierzchniowe.
Do tej pory przeprowadzono również badania archeologiczne na
najważniejszych stanowiskach w tym przede wszystkim na stanowisku
Maucallacta (dystrykt Pampacolca w prowincji Castilla), które
objęły eksplorację i konserwację chullp i innych budowli
monumentalnych oraz rozległej platformy z systemem podziemnych
kanałów. W trakcie prac odkryto również ushnu i
wykonano sondaż archeologiczny na terenie śmietniska w obrębie
obszaru ceremonialnego, który dostarczył serii datowań
radiowęglowych i licznych fragmentów diagnostycznej ceramiki,
a w rezultacie interesujących danych na temat chronologii stanowiska
i czynności rytualnych realizowanych w strefie
ceremonialnej.
Istotnym celem badań, oprócz prac
podjętych w Maucallacta i innych odkrytych stanowiskach, jest
rekonstrukcja regionalnej hierarchii osadnictwa i uchwycenie jego
rytualnych i gospodarczych funkcji w obrębie tej części imperium
inkaskiego. W tym kontekście niezwykle znaczącego odkrycia dokonano
na stanowisku Ccopán (dystrykt Andaray, prowincja
Condesuyos) dzięki informacjom udostępnionym przez arequipeńskiego
współpracownika projektu, Andresa Valdivia Salas i inż. Guido
Guzmán. Na stanowisku tym znajduje się monumentalny grobowiec
wykonany w imperialnej kamieniarce inkaskiej, w którego
wnętrzu członkowie projektu znaleźli szczątki osobnika wysokiej
rangi, najprawdopodobniej pierwotnie pochowanego na specjalnym
kamiennym tronie umieszczonym w obrębie tej samej budowli.
Wśród wielu
innych stanowisk rozpoznanych w ostatnim czasie, do najważniejszych
należy zaliczyć grupę stanowisk o charakterze wyraźnie ceremonialnym
położonych w okolicach poziomicy 4700 metrów n.p.m ..
Stanowisko Coropuna Plaza, zespół z dużym placem
ceremonialnym położony na południowych zboczach wulkanu Coropuna,
bezpośrednio powyżej Maucallacty. Stanowisko Minticocha,
leżące na zboczach wulkanu Solimana stanowisko inkaskie z najwyżej
położonym znanym budynkiem typu kallanka, znajduje się ono powyżej
innego ważnego centrum ceremonialnego związanego z kultem Solimany;
Queyo które jest prawdopodobnie znaną z tekstów
kolonialnych świątynią Solimany o nazwie Canjirca. Niezwykle
ciekawie wygląda jaskinia z malowidłami naskalnymi Alhuiri
położona powyżej doliny Orcopampy, będące jeszcze w czasach
kolonialnych miejscem składania ofiar, w tym samym kontekście mieści
się odkrycie mumii znajdującej się w schronisku skalnym na północ
od wulkanu Coropuna, której do dziś pasterze składają ofiary.
Wyniki dotychczasowych
badań zostały opublikowane w trzech tomach biuletynu Andes (2000,
2000/2001 oraz 2005 – patrz Publkikacje)
Uczestnicy projektu
|